شکل سنتی عکاسی خیابانی

عکاس خیابانی در شکل سنتی ، فردی است دوره گرد که به عابران در ازای بهای ناچیز پیشنهاد عکس گرفتن می دهد. این روند کاری دیرینه با پیدایش دوربینهای فوری آسان شد. اما به نظر می رسد که امروز در حال برچیده شدن است. از سوی دیگر عکاسی خیابانی نوعی از عکاسی است که در آن عکاسان موضوع اصلی خود را از زندگی مدرن وام گرفته و نمودهای آن را در خیابان جستجو می کنند.

عکاسی خیابانی

ویوین مایر

عکاسان خیابانی به دنبال لحظه های زود گذرند و مدلهایشان را گاه به عنوان ناظرانی هدفمند و گاه به عنوان رهگذرانی سر به هوا ، مخفیانه یا علنی عکاسی می کنند. اولین عکاسی که به تجربه های تکنیکی مورد نیاز برای ثبت حرکت مردم در خیابان ها دست یافت ، شارل نگر بود که در سال ۱۸۵۱ در پاریس فعالیت می کرد. اوژن آتژه در اواخر قرن ، نسخه منحصر بفرد خود از عکاسی خیابانی را به وجود آورد تا ساکنین پاریس را با مکانهای زندگی و کار ، بدون حضور خودشان نشان دهد.

عکاسی خیابانی

اوژن آتژه

ترکیب با مفاهیم دیگر

عکاسان بسیاری همچون اغلب اعضای پروژه اداره حفاظت از مزارع ، این عکاسی را به عنوان رپرتاژ ساده تجربه کردند. عده دیگری این موضوع را مقدمه ای برای تصاویر زیباشناختی تر کرده اند که به تمایلات متعددی در هنر معاصر مرتبط است. برای مثال الکساندر رودچنکو ، دیدی ساخت گرا نسبت به عکاسی خیابانی تدوین کرد و هنری کارتیه برسون نظریه لحظه قطعی اش را با ترکیب تصمیمات قاعده مند و درک همزمان منظره خیابان بنا کرد. او همچنین دریافت که موضوعات خیابانی برای بیان سورئالیستی بسیار مناسب اند.

بخوانید  عکاسی هوایی (Aerial Photography) ابزاری مفید برای مقاصد علمی

هری کالاهان (در مجموعه عکسهایش از عابران در دیترویت ، ۴۵ _۱۹۴۳) و واکر اونز (در برخورد با موضوع مشابه در شیکاگو ۱۹۴۶) این عکاسی  را برای تفحص در پرتره پردازی موضوهات ناشناس ، همچنین نقش اتفاق و امکانات ذاتی عکاسی سریالی به کار بردند.

عکاسی خیابانی

هری کلاهان، پراویدنس، ۱۹۶۸

رابرت فرانک و اعضای مکتب نیویورک در دهه ۱۹۵۰ عکاسی خیابانی را نقطه شروع به سوی یک عکاسی ذهنی تر در قالب زبان بصری رادیکال تری قرار دادند. آنها با کادربندی آزاد و زاوایای دید تازه ، طالب بیان آشفتگی بصری خیابانها بزرگ شهر شدند. همزمان دایان آربس ، لی فریدلندر ، ویلیام کلاین و گری وینوگرند همه خشونت و پیچیدگی های بصری خیابان ، همراه با زندگی کسانی که در اجتماع به حاشیه رانده شده اند را ثبت کردند. عکاسان اومانیست فرانسوی در دوران پس از جنگ ، به ویژه روبرو دوانو از عکاسی خیابانی برای بیان نگاه های رومانتیک ترشان از شهر استفاده کردند.

 


 

اطلاعات اجمالی
عکاسی خیابانی (Street photography) صحنه ای از زندگی روزمره
نام مقاله
عکاسی خیابانی (Street photography) صحنه ای از زندگی روزمره
توضیحات
عکاسی خیابانی که از شاخه های عکاسی مستند به شمار می آید صحنه های از زندگی روزمره مردم را به تصویر می کشد و هدفش به تصویر کشیدن مردم است نه یک اتفاق.
نویسنده
ناشر
ژانگولر
نشان تجاری
دسته‌ها: عکاسیهنر

پاسخی بگذارید

logo-samandehi Secured by NED