اصطلاح مدرنیسم و عکاسی

اصطلاح مدرنیته در زیبایی شناسی ، گسترده وسیعی از معنای را در بر میگیرد. شارل بودلر در نیمه دوم قرن نوزدهم این اصطاح را برای نامیدن شاخه جدیدی از فعالیت هنری در دنیای نو به کار گرفت (منظور بودلر از دنیای نو جامعه صنعتی بورژا بود) و از همان جا مدرنیسم و عکاسی به هم گره خوردند. به نظر بودلر ، مدرنیسم عبارت از چیزی است که در فرهنگ فرد ،جدید باشد و بر فردیت شخص خصوصا در زمینه هنر ، تاکید داشته باشد. مدرنیته هنرمند را وادار به اندیشیدن درباره موقعیت و ابزارهای بیانیش می نماید با این قصد که ابزارهای جدید بسازد که برای زمانه اش مناسبتر باشند.

مدنیسم و عکاسی

شارل بودلر

اصطلاح مدرنیسم در تاریخ هنر به دوره ای اشاره دارد که از دهه ۱۸۶۰ تا دهه ۱۹۷۰ را در بر می گیرد ، دهه ای که طی آن معنی این اصطلاح بارها و بارها زیر سوال رفته و اصلاح شد. اصطلاح مدرنیسم عکاسی پس از جنگ جهانی اول در اروپا و ایالات متحده شناخته شده و با گذار از پیکتوریالیسم به عکاسی صریح باب شد. عکاسان تا آغاز جنگ جهانی دوم و حتی پس از آن در مواجهه با ارزشهای جدید جهان صنعتی به همراه چالشهای آوان گارد برای جایگزینی روشهای بازنمایی و در کنار آگاهی رو به رشد درباره توانایی های بالقوه و محدودیتهای رسانه شان به بازنگری رویکردهای خود نسبت به عکاسی ادامه دادند.

روش های عکاسی مدرنیته

عموما «آمریکاییها» ی رابرت فرانک (۱۹۵۸) به عنوان نقطه اوج و پایان مدرنیسم عکاسی شناخته می شود. به نظر می رسید پس از فرانک که خود پس از آن دیگر به شکل جدی عکاسی نکرد زبان عکاسی به تکامل یا بن بست رسیده و دیگر جوابگوی نیاز جامعه معاصر نیست.

بخوانید  ژاپنیسم (jaoponism) ، تأثیرگذاری هنر ژاپن بر هنر غرب

در هر صورت مدرنیسم عکاسانه را می توان به صورت مجموعه ای از انتخابهای تکنیکی و موضوعی خلاصه کرد. در فهرستی که به دنبال می آید اولین گزینه متعلق به مدرنیسم عکاسانه ای است که بیشتر توسط پیروان عینیت نو ، نگاه نو ، سورئالیستها و همچنین هواداران عکاسی مستند و صریح حمایت می شد. بعضی از این گزینه ها متضاد ، تکنیکی و فرمی بودند : وضوح / عدم وضوح ، نزدیکی / دوری ، خلوص / عدم خلوص ، تجربه / سنت. بقیه بیشتر موضوعی بودند : مستند / هنری ، حال / گذشته ، فرهنگ / طبیعت ، عینیت / ذهنیت و غیره.

این انتخاب ها توسط عکاسان مختلف به روش های متفاوتی بیان شدند. به عنوان مثال وستون همواره طبیعت را به فرهنگ ترجیح داده و به شکل نظام مند موضوعات مدرنیستی از شهر و ماشین را به آثار خود راه نمی داد. سورئالیست ها همچون تصاویر بر اسای از پاریس از عهده ترکیب ذهنیت با عینیت بر آمدند. عکاسان آمریکایی در مقایسه با همتایان اروپاییشان کمتر جذب تجربه (استفاده از انتزاع ، فتومونتاژ و غیره) شده و رویکردی صریح تر را در قبال مدرنیسم عکاسی ترویج دادند.

 


 

اطلاعات اجمالی
مدرنیسم و عکاسی (Modernism and Photography) نوگرایی در عکاسی
نام مقاله
مدرنیسم و عکاسی (Modernism and Photography) نوگرایی در عکاسی
توضیحات
مدرنیسم به معنی گرایش فکری و رفتاری به پدیده‌های فرهنگی نو و پیشرفته‌تر و کنار گذاردن برخی از سنت‌های قدیمی ست ، مدرنیسم و عکاسی هم در همین مسیر قرار دارند.
نویسنده
ناشر
ژانگولر
نشان تجاری
دسته‌ها: عکاسیهنر

دیدگاهتان را بنویسید

logo-samandehi Secured by NED