عکاسی منظره و رویکردهایش

کابرد استنادی عکاسی منظره بر کاربرد زیبا شناختیش مقدم بود. موفقیت تجاری چاپهای آلبومن و استریو گراف ها ، عکاسان قرن نوزدهم را تشویق کرد تا برای تامین این بازار جدید با تصاویر توریستی بی شمار ، عازم سفرهای عکاسانه به سراسر دنیا شوند. منظره به عنوان ژانری مستقل در نقاشی ، اواخر قرن هجدهم به وجود آمد. با ظهور عکاسی دو رویکرد متفاوت به این موضوع متداول شد : رویکرد اروپایی که بر مناظر آباد و مسکونی متمرکز بود و رویکرد آمریکایی که دل مشغولیش طبیعت وحشی و دست نخورده بود.

عکاسی منظره

عکسی از دریا (گوستاو لوگره)

سنت نقاشی تا دهه ۱۹۷۰ نفوذ بیشتری بر عکاسی منظره اروپایی نسبت به شاخه آمریکایی آن داشت. برای مثال عکاسان فرانسوی نظیر اوژن کوولیه ، گوستاو لوگره ، هنری لوسک و شارل مارویل با نقاشان مکتب باربیزون نظیر ژان _ فرانسوا میله و نارسیس _ ویرژیل دیا دلاپنا که دوست نزدیک لوسک بود ، ارتباط داشت. تمایل نقاشان برای ثبت مفاهیمی ازلی در طبیعت ، از ویژگی های مناظری است که لوگره ، لوسک و عکاسان دیگر عضو ماموریت هلیو گرافیک دولت (۱۸۵۱) تهیه کردند. (همچنین دل مشغولی مشترک همه آنها خلق تصاویر تاثیر گذار از آسمان بود که ثبت آنها به وسیله عکاسی ، به دلیل محدودیت امکانات موجود ، مشکل بود.)

عکاسی منظره

نقاش صاحب سبک ژان‌فرانسوا میله

اروپا و آمریکا

عکاسان اروپایی و سپس همتایان آمریکایی شان به دنبال موفقیت امپرسیونیسم در همان قرن ، منظره پردازی مستند صرف را به دلیل عدم کفایت زیبا شناختی به نفع روش رمزآلود و نقاشانه تر پیکتوریالیست ها که متخصص تهیه تصاویر منظره با تاکید کمتر به مضمون زمین نگارانه آن بودند را کردند.

بخوانید  چاپ کنتاکت (Contact Print) روشی برای چاپ در دهه 1920

عکاسان آمریکایی شرکت کننده در سفرهای وسیع مستند نگارانه و اکتشافی غرب آمریکا (ویلیامز هنری جکسون ، تیموتی اچ. اسالیوان و کارلتون ای. واتکینز) از رویکرد هنری قراردادی به منظره به دلیل اینکه با هدف ماموریت و همچنین با نوع آموزش آنها متغایر داشت اجتناب کردند. آنها خود را در نقش تکنسین ، زمین شناس و ماجراجو می دیدند و تصاویر پیچیده شان ، طبیعت را در اوج قدرت خود به نمایش گذاشته و همچنین اشاراتی بر هرج و مرج ذاتی در فرم های رفیع طبیعت دارند. آثار آنها تاثیر قابل توجهی بر نسل بعدی عکاسان منظره آمریکایی از واکر اونز گرفته تا طرفداران جنبش زمین نگاری جدید گذاشت.

عکاسی منظره

کتیبه صخره ای المور (تیموتی اچ. اسالیوان)

رویکرد آمریکایی

نسلی از مدرنیست های آمریکا از الوین لنگدان کابورن تا پل استرند و ادوارد وستون چندان با این میراث متمرکز بر طبیعت ، همراه نشدند ، بلکه رویکرد فرمالیستی تری را در قبال منظره که وستون آن را در آغاز کارش «پر هرج و مرج … بسیار خام و فاقد نظم» توصیف می کند ، اتخاذ نمود. همانند بقیه مدرنیستها ، انتزاع ، وسوسه بزرگ آنها بود. محصول تمایل معنا بخشی به منظره ، تصاویر شاعرانه انسل ادمز و همچنین تصاویر رمز آلود ماینور وایت بود.

نمای بسته و جزئیات در عکاسی مدرنیستی ، واکنشی مناسب به هرج و مرج طبیعت و وسیله ای برای سامان دادن آن به صورت ترکیب بندی های ساختار یافته بود. به عنوان مثال ژوزف سودک ، عکاس چک ، منظره را به صحنه های صمیمی ساده ای همچون مجموعه «پنجره هایی از استودیوی من» (۵۴ _ ۱۹۴۰) که از زاویه دیدی ثابت ثبت شده اند ، تقلیل داد.

بخوانید  عکاسی بدن (Body photography) زیر شاخه‌ای از عکاسی هنری

هنر محیطی که در دهه ۱۹۶۰ به وجود آمد ارتباط بین عکاسی و منظره را تغییر داد. هنرمندان شروع به فعالیت هنری بر روی زمین کردند : شکل آن را تغییر داده (رابرت اسمیتسون و مایکل هایزر خاک زمین و صخره ها را در غرب آمریکا جابجا کردند ، جان فال خطوط پرسپکتیوی بر زمین و آب نقش کرد و جورج روس اشکالی را با تکنیک trompe l’oeil (روشی برای ایجاد خطای باصره) ساخت) ، کل آن (همیش فولتون) یا بخش هایی از آن را به گالری منتقل کردند (ریچارد لانگ دایره هایی از گل یا سنگ درست کرد). بسیاری از این هنرمندان برای ثبت مداخلات خود از آنها عکس گرفته اند.

 


 

اطلاعات اجمالی
عکاسی منظره (Landscape Photography) عکاسی از فضای طبیعی
نام مقاله
عکاسی منظره (Landscape Photography) عکاسی از فضای طبیعی
توضیحات
عکاسی منظره نوعی از عکاسی است که از فضای طبیعی در زمین عکاسی می‌ شود و در اوایل این نوع عکاسی کاربرد استنادی آن بر کاربرد زیباشناختی آن مقدم بود.
نویسنده
ناشر
ژانگولر
نشان تجاری
دسته‌ها: عکاسیهنر

پاسخی بگذارید

logo-samandehi Secured by NED