زندگینامه هنری کاوندیش

در اکتبر سال ۱۷۳۱ میلادی در شهر نیس فرانسه کودکی متولد شد که او را هنری کاوندیش نامیدند. پدرش «لرد چارلز» چهره ای شناخته شده در میان آهنگسازان آن دوره بود و علاوه بر ساختن آهنگهای متنوع به مطالعه آثار علمی علاقه بسیاری داشت. او همچنین از اشراف زادگان معروف انگلستان بود. لرد چارلز به خاطر ساختن دماسنج از سوی انجمن سلطنتی لندن به دریافت نشان کپلی نائل شد.

هنری کاوندیش

هنری کاوندیش

هنگام به دنیا آمدن براد کوچک هنری ، مادرش «آن» از دنیا رفت. هنری در یازده سالگی به مدرسه شبانه روزی هاکنی انگلستان رفت و پس از پایان تحصیلات در مدرسه وارد دانشگاه کمبریج شد ، اما به دلیل این که موضوع اصلی تدریس در دانشگاه مباحث دینی بود ، پس از چهار سال از تحصیل دست برداشت و آنجا را ترک کرد. سپس همراه برادرش فردریک به لندن و پاریس رفت و به مطالعه علوم ریاضی و فیزیک مشغول شد. در این زمان پدر هنری از دنیا رفته و برای او ثروت هنگفتی به جا گذاشت.

شایستگی

با این حال هنری توجهی به این ثروت نداشت و اغلب اوقات جامه های کهنه می پوشید. او تنها به کسب دانش فکر می کرد. هنری قدرت بیان خوبی نداشت و به همین دلیل کمتر با مردم می جوشید. او با انجمن سلطنتی مکاتبه داشت و در سال ۱۷۶۰ به عضویت این انجمن در آمد و به خاطر شایستگی ای که بروز داد خیلی زود همه را متوجه خود ساخت. در آن روزها مساله آتش ، مساله روز بود و هیچ کس اطلاع درستی از آن نداشت.

یوهان بچر و شاگردانش جورج ارنست اشتال پس از آزمایش های بسیار تئوری ای را ارائه کردند که با وجود نواقصی که داشت کمیته علمی آن را قبول کرد. پریستلی کاشف اکسیژن در تایید این نظریه گفت : «تمام عناصر در موقع سوختن خاکستر بر جای می گذارند. همچنین مواد سوختنی عنصر قابل احتراق دارند. وقتی جسمی می سوزد این عنصر قابل احتراق از آن جاری می شود و شرط این که سوختن جسم ادامه پیدا کند این است که عنصر قابل احتراق وجود داشته باشد».

هنری کاوندیش

جوزف پریستلی

عنصر قابل احتراق

این عنصر قابل احتراق چه بود و چگونه به وجود می آمد؟ هنری کاوندیش اولین کسی بود که برای پیدا کردن این عنصر قابل احتراق پیشقدم شد. قبل از او شیمی دانهای بسیاری روی این مساله مار کرده بودند. چند نفر آنها مانند «تئوفراستوس پاراسلوس» و «جان وان هلمونت» در آزمایشگاههای خود «هوای قابل اشتعال» تهیه کرده بودند. آنها مقداری آهن را در محلول اسید سولفوریک حل کردند و از ترکیب این دو حبابهایی از هوا به دست آوردند. این حبابها خاصیت آتشگیری داشتند. آنها آزمایش را در همین جا خاتمه دادند و دیگر کار را ادامه ندادند.

بخوانید  رابرت بویل (Robert Boyle) نابغه ی انگلیسی

هنری کاوندیش آزمایشهای آنها را دنبال کرد. او از ترکیب آهن و روی و قلع با اسید کلریدریک و اسید سولفوریک ، هوای آتشگیر تهیه کرد. پس از آزمایش ، هر یک از گازها را می سوزاند و مشاهده می کرد که هر گاز پس از سوختن تولید شعله آبی رنگ می کند. او پی برد رنگ همه شعله ها شبیه به هم است و هر کدام وزنی مساوی دارند. سالها بعد لاووازیه شیمی دان معروف فرانسوی کارهای کاوندیش را دنبال و هیدروژن را به عنوان عنصر قابل احتراق یا ماده آتشگیر معرفی کرد. کشف هیدروژن باعث شد تا عده ای آن را تهیه کنند.

هنری کاوندیش

آنتوان لاووازیه

ترکیبات آب

ولی آنها بدونه این که آگاهی لازم و کافی داشته باشند ، هیدروژن و اکسیژن را مخلوط می کردند و این عمل باعث انفجار شدید و موجب مرگ و یا مجروح شدن عده ای می شد. عده ای نیز هیدروژن را در محفظه های شیشه ای و یا بالنها پر می کردند که گاهی اوقات این عمل نیز بسیار خطرناک بود و محفظه می ترکید و یا به آتش کشیده می شد. نکته جالبی که دانشمندان از این اتفاقات گزارش می دادند درباره رطوبت حاصل از ترکیب هیدروژن و اکسیژن بود. این گزارشات ، فکری نو را در ذهن فعال کاوندیش پدید آورد.

وی در آزمایشگاهش شروع به تحقیق کرد. تعدادی لوله آزمایشگاهی انتخاب و آنها را از هیدروژن ، هوا و اکسیژن پر کرد. سپس جرقه الکتریکی را از روی مخلوط عبور داد. ابری در داخل لوله تشکیل شد و به این ترتیب توانست اکسیژن خالص را از هوای معمولی جدا کند. او با ادامه آزمایشش نشان داد که آب از ترکیب ۲ حجم هیدروژن و ۱ حجم اکسیژن ساخته می شود. در سال ۱۷۸۴ تحقیقات و آزمایشاتش را در کتابی تحت عنوان «ماهیت هوا» چاپ کرد. هنری کاوندیش اولین کسی بود که به وجود نیتروژن (ازت) در هوا پی برد.

هنری کاوندیش

نمای جنوبی آزمایشگاه کاوندیش در محل فعلی

او هنگام ترکیب اکسیژن و هوا به کمک جرقه الکتریکی پی برد که مقدار اسید به وجود آمده است. علت تشکیل اسید وجود نیتروژن در هوا بود. این روش بعدها روش اساسی تولید کود شیمیای شد. کاوندیش در سال ۱۸۱۰ در گذشت. بنا بر وصیت او ، قسمت اعظم ثروتش را صرف تاسیس ساختمان «آزمایشگاههای کاوندیش» کردند. در این آزمایشگاه بود که شش تن از دانشمندان توانستند جایزه نوبل را به دست بیاورند. جوزف تامسون در همین آزمایشگاه موفق به کشف الکترون شد.

بخوانید  نیکلاس کوپرنیک (Nicolaus Copernicus) و نظریه خورشید مرکزی منظومه شمسی

 


 

فهرست