ظهور عکاسی مد

مد ، عکاسی و تصویر زن به همراه یکدیگر از اوایل قرن بیستم تکامل یافته اند. عکاسی مد پس از ظهور در اواخر قرن نوزدهم در پاریس ، هنگامی که استودیوهای بزرگی نظیر شارل و امیل روتلینگر و مایر و پیرسون در گرفتن پرتره های زنان مد روز تخصص یافتند ، خیلی زود مستقل و سودآور شد. مجلات مد خصوصا سه مجله بسیار مهم آمریکایی ، یعنی وگ ، (که توسط کند ناست تاسیس شد) و نیتی فیر اصلی و هارپرز بازار در این تکامل مداوم نقشی کلیدی داشتند. آنها تسهیلات ، حمایت و کارگردان های هنری (نظیر ادوار استایکن و الکسی برودویچ مشهور) مورد نیاز را برای عکاسی مد تاثیر گذار فراهم کردند.

انواع گرایش

یکی از جنبه های جالب و خاص عکاسی مد ، نحوه گرایش آن به جذب روندهای زیباشناختی است. بارون آدولف دمایر عکسهای پیکتوریالیستی برای وگ تهیه کرد. استایکن که در سال ۱۹۲۴ جایگزین او شد از رویکردی مدرنیستی ملهم از کوبیسم و آرت دکو پیروی کرد. سورئالیسم (من ری) ، دستکاریهای تجربی (اروین بلومنفلد و اچ.پی .هورست) و نگاه فتوژورنالیستی (تونی فریسل) همگی بر تصویر سازی مد تاثیر ماندگار به جا گذاشتند. عکاسانی که برای استایکن در وگ کار می کردند عبارت بودند از سیسیل بیتون ، هورست و ژرژ هوینینگن _ هوئن.

عکاسی مد

بارون آدولف دمایر

آنها با راهنمایی های استایکن مبنی بر نشان دادن مشاهیر روز و قرار دادن لباسهای مد روز در کنار عناصر معاصری همچون آسمان خراشها ، اشیای دارای تکنولوژی پیشرفته ، مضامین ورزشی ، نقاشیهای انتزاعی جکسون پولاک ، هر کدام سبک تصویری خاص خود را بنا کردند. برودویچ در هارپرز بازار با به کار گرفتن عکاسان سنت شکنی نظیر براسای ، هنری کارتیه _ برسون و من ری در دهه ۱۹۵۰ چهره مجله را کاملا تغییر داد و به آن آزادی عمل بخشید ، هیرو و ریچارد اودون بیشتر مدیون برودویچ هستند. این افراد در کنار ایروینگ پن ، مهمترین چهره های دهه ۱۹۵۰ را شکل می دهند. عکاسی مد در طی این دهه از هنری صرفا کاربردی فراتر رفته و به استقلال زیباشناختی و قدرت ابداعی دست یافت که در این زمینه دهه های بعد ندرتا با آن برابری می کنند.

عکاسی مد

عکس مشهور dovima with elephants از ریچارد اودون

مد در دهه ۱۹۶۰ طراحان درجه اول را در قبال خطوط تولید لباسهای آماده ای کنار گذاشت که با ارزشهای عامه پسند و حتی ضد فرهنگی مناسبت بیشتری داشتند. دیوید بیلی (که در فیلم آگراند یسمان مایکل آنجلو آنتونیونی در سال ۱۹۶۶ جاودانه شد) در لندن بی بند و بار ۱۹۶۰ به عکاسی مد به عنوان چهره خارق العاده هماهنگ با جزیانات رایج ، شخصیت بخشید _ آنی لیبوویتز ، عکاس آمریکایی دو دهه بعد مجددا چنین رویکردی را ارائه کرد.

بخوانید  سمبولیسم (Symbolism) جنبشی ادبی بر پایه اصل هم ارزی احساسات و معانی

عکاسان اغلب با طراحان مشهور قرار داد داشتند _ اودون برای ورساچی و سارا مون برای کشرل کار می کردند. عکاسی مد کنونی هر موضوعی را به کار گرفته و محتوایش به طور فزاینده ای جنسی شده است ، نظیر کارهای گای بوردین ، هلموت نیوتن و ژانلوپ شیف. بنتون _کمپانی لباس ایتالیا _ با مطرح کردن سوژه های تابو نظیر ایدز و نژادپرستی در برنامه های تبلیغاتی بحث برانگیز ، رسوایی به بار آورد. در مقابل ، دبورا توربویل دنیای بصری شخصی ای به وجود آورده و از اشخاص در فضایی متروک ، عاری از هر گونه عامل ارجاعی معاصر عکاسی کرد.

سینما

فیلمهای سینمایی سیاه و سفید جیم جارموش بر پیتر لیندبرگ عکاسی مد آلمانی تاثیر گذار بوده اند ، همچنین پیشتر ویلیام کلاین از عکس ــ داستانها تاثیر گرفته بود. بسیاری از عکاسان جوان اروپایی ــ پائولو رورسی ، مارتین سیتبون و خاویر ولهرنرات ــ از نوآوریهای بی مهابای موزیک ــ ویدیو ها ، رنگهای مهیج ، صحنه های رویاگونه و کادربندی های جسورانه شان الهام گرفته اند. از  سوی دیگر نیک نایت ، سنت اروین بلومنفلد را در تجربه با رنگ و گرافیک برای تهیه تصاویری با کمال صوری بسیار ، توسعه داده است.بیل کلینتون ، رئیس جمهور آمریکا در سال ۱۹۹۷ ، عکاسان و گردانندگان مد را به خاطر ستایش فرهنگ مواد مخدر در تصاویر مورد سرزنش قرار داد.

 

اطلاعات اجمالی
عکاسی مد (Fashion Photography) گونه ای از عکاسی تبلیغاتی
نام مقاله
عکاسی مد (Fashion Photography) گونه ای از عکاسی تبلیغاتی
توضیحات
عکاسی مُد، شاخه‌ای از عکاسی است که در آن از مُد و لباس همراه با مدل عکسبرداری می‌شود. این شاخه از عکاسی گونه‌ای از عکاسی تبلیغاتی نیز محسوب می‌شود.
نویسنده
ناشر
ژانگولر
نشان تجاری
دسته‌ها: عکاسیهنر

دیدگاهتان را بنویسید

logo-samandehi Secured by NED