کاربرد عکاسی مستند

کارایی عکاسی مستند و  عکسهای آنها به عنوان مدرک تصویری از همان ابتدا ارزشمند شمرده می شد. سند عکسی چه در زمینه عکاسی قضایی ، عکاسی پزشکی ، فتوژورنالیسم ، عکاسی علمی و چه عکاسی سفر ، از دیر باز منبع معتبر اطلاعاتی محسوب می شد. دولتها و افراد از میانه قرن نوزدهم به بعد از آرشیوها و سفرهای عکاسانه حمایت مالی کردند. آلیناری ، شرکت ایتالیایی که در سال ۱۸۵۴ تاسیس شد ، آرشیوی قریب به ۱۰۰۰۰۰ تصویر معماری و اثر هنری جمع آوری کرده است که هنوز مورد استفاده قرار می گیرند.

در ایالات متحده عکاسی نظیر ویلیام هنری جکسون ، تیموتی اچ. اسالیوان و کارلتون ای. واتکینز ، جز اصلی سفرهای حمایت شده دولتی در خلال سال های ۱۸۶۰ تا ۱۸۸۵ بودند ، که غرب دست نخورده آمریکا را اکتشاف و ثبت می کردند. آلبر کان ، سرمایه دار فرانسوی ، عکاسانی را در آغاز قرن بیستم به خاورمیانه و خاور دور فرستاد تا برای استفاده محققان و دانشجویان ، از آن مناطق مستندات تصویری تهیه کنند. لوئیس هاین که برای کمیته ملی کار کودکان ایالات متحده در دهه ۱۹۱۰ کار می کرد ، از کودکان شاغل در کارخانجات ، معادن و مزارع برای تقبیح این عمل و در نهایت بهبود شرایط آنها عکاسی کرد.

عکاسی مستند

یک کودک کار در کارخانهٔ پنبه‌ریسی در سال ۱۹۰۸(لوئیس هاین)

تردید در آثار

اما امکانات دستکاری فیزیکی و تحریف عقیدتی به ادعای عینیت معتبر عکاسی از همان آغاز صدمه زده است. برای مثال اوژن آپر ، عکاس ، پس از سقوط کمون پاریس در سال ۱۸۷۱ با برش دقیق سر در عکسهای زندانیان و به کار بردن آنها در تصاویر ساختگی (در مجموعه ای به نام جنایات کمون) تبلیغات ضد انقلابی تهیه کرد. همچنین واقعیت مستند سازی اجتماعی که در طی دوره بین دو جنگ جهانی در واکنش به بحران اقتصادی و اجتماعی اروپا به ویژه در بررسی های آگوست زاندر از طبقات اجتماعی مختلف آلمان _ و در ایالات متحده در کارهای برنیس ابوت و عکاسان اداره حفاظت از مزارع ، رونق داشت ، زیر سوال رفته است.

عکاسی مستند

فروشگاه سخت افزار درسال ۱۹۳۸ (برنیس ابوت)

در باره عینیت این تصاویر که مسلما بر اساس پیش فرض هایی گرفته شده بودند تردیدهایی ایجاد شد. به نظر می رسید برخی از آنها دستورات دولتی را پیش می برند. نگرانیهای مشابهی درباره فتوژورنالیسم تا به امروز وجود داشته است. استفاده از تصویرگری دیجیتال تردید های بیشتری درباره اعتبار استنادی عکسها ایجاد کرده است ، زیرا تصاویر دیجیتالی را که شبیه عکسهای واقعی به نظر می رسند می توان بدون اینکه اثری از تقلب باقی بماند ، دستکاری کرد.

بخوانید  فتوژورنالیسم (Photojournalism) نوعی از عکاسی که هدف خبررسانی است

جامعه معاصر

رویکرد مستند جدیدی نسبت به واقعیت در دهه ۱۹۶۰ مبنی بر اینکه ذهنیت خود عکاس بر تصاویرش اثر می گذارد شروع به رشد کرد. جان سار کوفسکی موزه دار با ارائه «نمایشگاه اسناد نو» در موزه هنرهای مدرن نیویورک در مارس ۱۹۶۷ که آثار دایان آربس ، لی فریدلندر و گری وینوگرند را گرد هم آورده بود ، توجه را به این گرایش جدید جلب کرد. این عکاسان خیابان در آثارشان که گاها از لحاظ بصری خشونت باراند ، نشانه های مشابهی از فرهنگ شهری آمریکایی مورد استفاده در پاپ آرت را وارد کرده بودند. این نمایشگاه با موشکافی رویای آمریکایی ، با عینتی گاه بی رحم ، الهام بخش نسل جدیدی از عکاسان برای تعهد به نقد فعال تر جامعه معاصر شد.

اطلاعات اجمالی
عکاسی مستند (Documentary Photography) ثبت یک سند تاریخی توسط عکاس
نام مقاله
عکاسی مستند (Documentary Photography) ثبت یک سند تاریخی توسط عکاس
توضیحات
عکاسی مستند شاخه ای از عکاسی ست که در آن غیر از محسنات زیباشناسانه و هنری عکاس سعی در ثبت رخدادهای اجتماعی و سیاسی را دارد و عکس شاهد و مدرک محسوب می شود.
نویسنده
ناشر
ژانگولر
نشان تجاری
دسته‌ها: عکاسیهنر

دیدگاهتان را بنویسید

logo-samandehi Secured by NED