چاقوهای پروانه ای

چاقوهای پروانه ای یک جفت چاقوی پهن می باشند که در سبک وینگ چون کونگ فو مورد استفاده قرار می گیرند. این سبک کونگ فو ، سبکی است جنوبی که اغلب از ضربات دست ، به ویژه ضربات مستقیم استفاده می کند. از این رو ضربات چاقوهای پروانه ای اکثرا مستقیم و نفوذی و شکل ضربه مانند نیزه می باشد.چاقوهای پروانه ای

چاقوهای پروانه ای یک فُرم دارد که به آن <<بارت چام دائو>> می گویند. چاقوهای پروانه ای در اجرای این فرم بکار برده می شوند.

هنرجو به علت آن که از این دو چاقو ، در یک فضای محدود به خوبی استفاده می کند یعنی میان بازوها و روبروی بدنش ، این چاقو نباید از ساعدهای او بلندتر باشند. در غیر این صورت ،‌ نوک های تیز چاقوها هنرجو را به راحتی زخمی می کند. اصولا هر شمشیر پهنی یک دسته محافظ برای حفظ تمام انگشتان فرد بکار گیرنده دارد ، اما وقتی که یک وینگ چون کار پنجه هایش را به دور دسته های این جفت چاقو می پیچاند ، بنظر می رسد موضوع مهمی باشد.

چاقوها با دقت زیاد و مانورهای هنرجو و با سرعت بالا ، ناگهان حمله ور شده و حریف شگفت زده می شود. چگونه یک جفت سلاح می توانند آن قدر سرعت داشته باشند. فرم <<بارت چام دائو>> یکی از اولین فرم های مبارزه ای است که توسط بنیان گذار سبک کونگ فو وینگ چون بکار گرفته شد.چاقوهای پروانه ای

پس از ۲۰ سال تحقیق ، مشخص شد در اوایل شکل گیری سبک وینگ چون فقط فرم سیونیم تائو (فرم ایده کوچک) ، تعدادی حرکت ساده <<چی سائو>> (دستان چسبان) و چند حرکت چاقوهای پروانه ای وجود داشت. حرکات چاقوی پروانه ای ، طی سالها تکمیل شده و عاقبت در یک فرم کامل شکل گرفته و تنظیم شدند. چون این فرم یک راز رزمی شدیدا محافظت شده بود ، زمانی که استاد عظیم <<ییپ من>> فقید سبک وینگ چون را در اواسط قرن بیستم فرا گرفت ، عده کمی از شاگردانش آن را یاد گرفتند. اغلب شاگردان ییپ من نتوانستند حتی تکنیک های چاقوهای پروانه ای را ببینند.

بخوانید  شمشیر سلاح اصلی جنگ‌های قرون گذشته و مروری برتاریخچه آن

بعضی ها معتقد بودند که فنون این سلاح رزمی در واقع از حرکات مبارزه با دست خالی سبک وینگ چون گرفته شده است. وقتی حرکات <<بارت چام دائو >> با مبارزه در وینگ چون مقایسه می شود ، پی می بریم این عقیده صحیح می باشد. زمانی که فرد چاقوی پروانه ای را در دست می گیرد ، مثل آن است که دارای یک جفت بازوی خیلی بلند است و آنها آنقدر تیز هستند که تنها یک تماس با آنها کافی است که حریف صدمه ببیند. وقتی که وینگ چون کار این جفت سلاح را در اختیار دارد و می خواهد به جلو نفوذ کند ، ۳۰٪ وزن بدن باید روی پای جلو و ۷۰٪ روی پای عقب باشد. این حالت به هنرجو اجازه می دهد تا سرعتر و راحت تر حرکت کند.بکارگیری چاقوهای پروانه ای

مهمترین نکته در بکارگیری موفقیت آمیز چاقوی پروانه ای ،‌ نگه داشتن و یا چرخاندن آن ها نیست ، بلکه در این است که یک وینگ چون کار چگونه پاهایش را حرکت دهد. به عبارتی تمام حرکات ضروری پا در فرم بارت چام دائو وجود دارد. دانستن تمام حرکات دست و بالاتنه لازم است اما کلید در حرکات پا می باشد. چون این استقرارها و حرکات پا هستند که به هنرجو اجازه می دهد از مقابله حمله حریف کنار رفته و به وضعیت امنی برود و از آن وضعیت به حریف حمله کند. چون چاقوها پروانه ای از اصول و حرکات شیوه مبارزه در سبک وینگ چون استفاده می کند ، برای یک وینگ چون کار معمولا یادگیری فنون این جفت سلاح آسان است.

بهترین نکته درباره فراگیری نحوه استفاده کردن از چاقو ها پروانه ای ، مهارت ها و اصولی هستند که می توان از طریق آنها سلاح های دیگر را بکار برد ، حتی با یک چاقوی جیبی ، کارد یا سلاحی نظیر آن. اگر در استفاده از این جفت سلاح به حد کافی مهارت یافتید و زمانی فردی به شما حمله کرد ، با داشتن یک چاقوی کوچک می توانید مثل چاقوی پروانه ای از آن استفاده کنید. چون با این که حرکات آموزشی در بارت چام دائو قدیمی هستند ، اما می توان آن ها را در شرایط فعلی نیز به کار گرفت.

بخوانید  ناگی ناتا (NAGINATA) از شمشیرهای افسانه‌ای جنگجویان سامورایی

 


 

اطلاعات اجمالی
چاقوهای پروانه ای و کاربردها و سبک های  آن در هنرهای رزمی
نام مقاله
چاقوهای پروانه ای و کاربردها و سبک های آن در هنرهای رزمی
توضیحات
رزمی کاران در اجرای حرکات خود از سلاح‌های زیادی استفاده می کنند که یکی از خطرناک‌ترین آنها چاقوهای پروانه ای است که در این مقاله به بررسی آن می پردازیم.
نویسنده
ناشر
ژانگولر
نشان تجاری
دسته‌ها: ورزشی

پاسخی بگذارید

logo-samandehi Secured by NED