خلاصه ای از زندگی نامه بتهوون

وان بتهوون متولد ١۶ دسامبر ١٧٧٠ – فوت ٢۶ مارس ١٨٢٧ یکی از موسیقیدانان برجسته آلمانی بود که بیشتر زندگی خود را در وین سپری کرد. وی یکی از بزرگترین و تأثیر گذارترین شخصیتهای موسیقی در دوران کلاسیک و آغاز دوره رومانتیک بود. او به عنوان بزرگترین موسیقیدان تاریخ همیشه مورد ستایش قرار گرفته. آوازه او موسیقیدانان، آهنگسازان، و شنوندگانش را در تمام دوران تحت تأثیر عمیق قرار داده. در میان آثار شناخته شده وی میتوان از سنفونی نهم، سنفونی پنجم، سنفونی سوم، سونات پیانو پاتتیک، مهتاب و هامرکلاویر، اپرای فیدلیو و میسا سولمنیس نام برد .

دوران کودکی بتهوون

اولین معلم موسیقی بتهوون پدرش بود. پدرش یوهان یکی از موسیقیدانان دربار بن بود. او مردی الکلی بود که سعی می کرد او  را به زور کتک، به عنوان کودکی اعجوبه همانند موتزارت به نمایش بگذارد. هر چند استعداد بتهوون بزودی بر همه آشکار شد.
همچنین بتهوون تحت حمایت مالی شاهزاده افلفکتور (همان درباری که پدرش در آن کار میکرد) قرار گرفت. او در سن ١٧ سالگی مادر خود را از دست داد و با درآمد اندکی که از دربار میگرفت مسئولیت دو برادر کوچکترش را بر عهده داشت .

بتهوون

آموزش

بتهوون در سال ١٧٩٢ به وین نقل مکان کرد و تحت آموزش ژوزف هایدن قرار گرفت. ولی هایدن پیر در آن زمان در اوج شهرت بود و به قدری گرفتار، که زمان بسیار کمی را میتوانست صرف بتهوون بکند. به همین دلیل بتهوون را به دوستش یوهان آلبرشتبرگر معرفی کرد. از سال ١٧٩۴ بتهوون به صورت جدی و با علاقه شدید نوازندگی پیانو و آهنگسازی را شروع کرد و به سرعت به عنوان نوازنده چیرهدست پیانو و نیز کمکم به عنوان آهنگسازی توانا، سرشناس شد .

بخوانید  آلفرد نوبل (Alfred Nobel) بنیانگدار بنیاد اعطای جایزه نوبل

دوران حرفه ای

کارهای بتهوون تحت تأثیر هایدن و موتزارت بود، در حالی که در همان زمان مسیرهای جدیدتر و به تدریج دید وسیعتری در کارهایش را کشف میکرد. بعضی از آثار مهم وی در دوران آغازی: سنفونیهای شماره ١ و ٢ ،شش کوارتت زهی، دو کنسرتو پیانو، دوازده سونات پیانو (شامل سوناتهای مشهور پاتفتیک و مهتاب).
بعد از بحران روحی بتهوون به علت کری آثار بسیار برجسته ای که درون مایه اکثر آنها شجاعت، نبرد و ستیز است در این دوران شکل گرفتند. این آثار بزرگترین و مشهورترین آثار موسیقی کلاسیک را شامل میشود. آثار او در این مدت: شش سنفونی شمارههای ٣ تا ٨ ، سه کنسرتو پیانو شماره های ٣ تا ۵ ، تنها کنسرت ویولن، پنج کوارتت زهی شمارههای ٧ تا ١١ ، هفت سونات پیانو شمارههای ١٣ تا ١٩ شامل سوناتهای والدشتاین و آپاسیوناتا، و تنها اپرای بتهوون «فیدلیو».

دوره پایانی فعالیتهای بتهوون در سال ١٨١۶ آغاز شد. بیشترین ساختار شکنی های او را در آثار این دوره میتوان یافت (به طور مثال، کوارتت زهی شماره ١۴ در دو دیفز مینور دارای ٧ موومان است، همچنین او در آخرین موومان سنفونی شماره ٩ خود از گروه کفر استفاده کرده). آثار برجسته این دوره: سونات پیانوی شماره ٢٩ هامرکلاویر، میسا سولمنیس، سنفونی شماره ٩ ،آخرین کواتتهای زهی (١٢ – ١۶ ) و آخرین سوناتهای پیانو (٢٠ – ٣٢ ). بتهوون در این زمان شنوایی خود را به طور کامل از دست داده بود .

او را اینچنین توصیف میکند: «برترین ذهن در کل بشریت».

بتهوون

سبک زندگی

بتهوون بیشتر اوقات با خویشاوندان و بقیه مردم نزاع و به تلخی برخورد میکرد. شخصیت بسیار مرموزی داشت و برای اطرافیانش به مانند یک راز باقی ماند. لباسهایش کثیف و به هم ریخته بود. در آپارتمانهای بسیار به هم ریخته زندگی میکرد. بسیار تغییر مکان میداد. طی ٣۵ سال زندگی در وین حدود چهل بار مکان زندگیاش را تغییر داد. در معامله با ناشرانش همیشه بیدقت بود و اکثر اوقات مشکل مالی داشت .

بخوانید  ارشمیدس (Arachimedes) فلیسوف و مخترع بزرگ یونانی